Sobotni wieczór 20 września oraz niedzielny poranek 21 września upłynął pod znakiem radosnego Święta – jednego z Dwunastu Wielkich Prazdników w Cerkwi Prawosławnej – jednocześnie pierwszego wielkiego cerkiewnego wydarzenia w kalendarzu liturgicznym.
Podczas sprawowanego pod przewodnictwem Jego Ekscelencji Najprzewielebniejszego Biskupa Atanazego nabożeństwa Całonocnego Czuwania, miała miejsce szczególna modlitwa – Litija Prazdnika Narodzenia Matki Bożej. To usilna modlitwa zarówno głównego Celebransa, duchowieństwa i wiernych – całej wspólnoty i całej Cerkwi, Mistycznego Ciała Chrystusa – za dobro na świecie oraz inne lokalne Kościoły, za pokój na ziemi i za wszystkie miasta i każde miejsce, gdzie znajdują się wierzący.
Wieczorna i poranna służba była świątecznie upiększona śpiewem parafialnego chóru oraz chóru dziecięcego, co dla najmłodszych zawsze stanowi element wyjątkowy, ponieważ w ten sposób odbywa się wzrastanie w wierze – poprzez wspólny śpiew.
W 15 Niedzielę po Pięćdziesiątnicy a zarazem Niedzielę przed Świętem Podwyższenia Krzyża Pańskiego celebracji Boskiej Liturgii przewodniczył Ordynariusz diecezji łódzko-poznańskiej, Biskup Atanazy. Homilię tego dnia również wygłosił Hierarcha, gdzie dokonał porównania dwóch ewangelicznych fragmentów na ten dzień oraz roli i posługi, jaką dokonała Przenajświętsza Bogarodzica w osobistym życiu stając się przykładem postępowania dla każdego wiernego. Władyka opisał także niezwykłą pokorę Bogoojców, Rodziców – Joachima i Anny: Cierpieli przez większą część życia z powodu braku potomka, co w Starym Testamencie oznaczało wykluczenie ze społeczności tych, którzy oczekiwali przyjścia Mesjasza, dlatego też gardzono nimi jako pozbawionymi Bożego błogosławieństwa. Rodzice Bogarodzicy z wielką pokorą nieśli przed Bogiem ten rodzaj wykluczenia jednak traktując to jako wolę Bożą. Cierpieli do momentu Narodzenia Przenajświętszej, Którą wkrótce oddali na służbę Bogu! – kontynuował Władyka – współcześnie jawi się to sprzeczne z ludzkimi zasadami, niewielu rodziców jest w stanie zrozumieć takie postępowanie – a Joachim i Anna zdecydowali się poświęcić jedyne dziecko, na które tak długo czekali – widząc w tym działanie Boga i sprawiedliwość przed Panem. Biskup Atanazy przestrzegał wiernych zgromadzonych w świątyni przed sekularyzacją, by pamiętali każdego dnia, nie tylko podczas uczestnictwa w cerkiewnych nabożeństwach ale w codziennym przeżywaniu wzlotów i upadków, rozwiązywaniu i załatwianiu życiowych spraw – o Bogu i Jego nieustającej miłości do każdego człowieka. Hierarcha wiele razy przypominał wszystkim, że każde działanie powinno rozpoczynać i kończyć modlitwą do Boga oraz Jego Świętych, bo życie każdego z nich stanowi najlepszy przykład postępowania w miłości do Boga i bliźniego.
Po zakończeniu Boskiej Liturgii miała miejsce doksologia Święta Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy a Władyka Atanazy podziękował wszystkim za obecność i wspólną modlitwę, na sam koniec udzielając arcypasterskiego błogosławieństwa każdemu z wiernych – co stanowi tradycję łódzkich nabożeństw z Hierarchą.
Przenajświętsza Bogarodzico, Zbaw nas !
tekst i foto: redakcjalp
