Liturgia Św. w cerkwi pw. św. Aleksandra Newskiego w intencji  zmarłych w obozie internowania żołnierzy URL w Aleksandrowie Kujawskim

    Jesienią 1920 roku obóz w Aleksandrowie Kujawskim przyjął żołnierzy armii URL: 900 oficerów, 2500 szeregowych, 100 kobiet i 20 dzieci. W jednym z baraków urządzono kaplicę prawosławną, w połowie 1921 roku Ukraińcy uporządkowali cmentarz w okolicach Aleksandrowa, gdzie chowano zmarłych z obozu. Nekropolię ogrodzono na mogiłach umieszczono krzyże z nazwiskami osób tam spoczywających. Wzniesiono kurhan w stylu mogiły stepowej i ustawiono na nim krzyż. W pażdzierniku 1921 roku obóz w Aleksandrowie zlikwidowano, internowani rozpoczęli nowe życie w Polsce. Część osiedliła się w Aleksandrowie i okolicach, wiadomym jest iż w 1934 roku mieszkało tam ok. 140 Ukraińców.Rrozkwitało życie kulturowe i religijne tamtejszej społeczności ukraińskiej, która w wyniku działań wojennych zmuszona była organizować nowe życie na obczyżnie. Kurhan miesce pochówku swoich przodków po dzień dzisiejszy jawi się dla obywateli Ukrainy swego rodzaju Grobem Nieznanego Zołnierza i co roku przybywają w to miejsce aby wznieść modlitwę w inencji zmarłych.

   Rok 2022 przyniósł ponowną tragedię dla narodu ukraińskiego, nową migrację wojenną na teren państwa polskiego, dlatego w zaistniałych okolicznościach 4 czerwca br. w cerkwi w Aleksandrowie Kujawskim celebrowana była szczególna modlitwa w intencji ofiar wojennych na przestrzeni historii przełomu wieków XX i XXI.

   Liturgii Św. przwodniczył  J.E. Najprzewielebniejszy Atanazy biskup diecezji Łódzkiej i Poznańskiej reprezentujący Zwierzchnika Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej w Polsce J.E. Sawę Metropolitę Warszawskiego i całej Polski w asyyście duchowieństwa Prawosławnego Ordynariatu W.P. jak i miejscowego proboszcza parafii w Aleksandrowie Kujawskim.

    Jego Ekscelencja w słowie skierowanym do uczestników nabożeństwa mówił:

„…dzisiejsza nasza modlitwa ma wymiar ponadczasowy nie tylko w wymiarze teologicznym, gdyż u Boga nie ma umarłych u Boga są wszyscy żywi, nasza pamięć modlitewna na przestrzeni wieków jest na to niepodważalnym dowodem dla ludzi wiary, szczególny wymiar dzisiejszej naszej modlitwy podkreśla także fakt  nowych tragicznych wojennych okoliczności zaistniałych  na Ukrainie, jednak dla nas ludzi prawdziwej wiary nie ma nic niemożliwego  w to święcie wierzymy i pokładamy nadzieję w Bogu, że miłość Świętej Trójcy która łączy poszczególne hipostazy Trójjedynego Boga w Jednej Istocie Sławionego połączy po tragicznych doświadczeniach w doskonałej Boskiej miłości Świat ludzi prawdziwej wiary aby Prawda Boża zatriumfowała…” 

    Słowa łączności modlitewnej Władyka Atanazy przekazał w imieniu Metropolity Warszawskiego i całej Polski Jego Eminencji Sawy. Mówił: „…dla Zwierzchnika Polskiej Cerkwi Prawosławnej to miejsce ma szczególne znaczenie nie tylko ze względów historyczno-kulturowych pisanych na kartach historii cerkwi prawosławnej w Polsce ale też jego sercu jest bliskie, gdyż był On ordynariuszem diecezji Łodzko-Poznańskiej do której należy parafia w Aleksandrowie Kujawskim i po dzień dzisiejszy z sentymentem do tego miejsca powraca…”

    W nabożeństwie udział wzięli: Ataman Kozactwa Zaporoskiego i całej Ukrainy Jarosław Bańczuk z 4 osobową delegacją, Pan Jerzy Erwiński- sekretarz miasta Aleksandrów Kuj., przedstawiciele konsulatów Ukrainy z Gdańska i Bydgoszczy, służby mundurowe regionu, migranci z Ukrainy oraz ci którzy od dawien dawna jawią się polskimi obywatelami będący potomkami tamtych dziejów historii obojga narodów.

tekst i foto: o. Adam Weremijewicz i redakcjalp