Prawosławna Diecezja
Łódzko-Poznańska
Slider


List wielkopostny Jego Ekscelencji biskupa Atanazego

List Wielkopostny

Jego Ekscelencji Najprzewielebniejszego Atanazego

Biskupa Łódzkiego i Poznańskiego

duchowieństwu, mnichom i mniszkom oraz wszystkim

wiernym braciom i siostrom Diecezji Łódzko-Poznańskiej

2021 rok

Zaświeci wiosna postna, kwiat pokuty, oczyśćmy
siebie ze wszelkiej nieczystości, śpiewając Zbawcy:
chwała Tobie Kochającemu Człowieka
(stichira na Gospodi wozzwach w Niedzielę Seropustną)

 

Stojąc przy drzwiach świętego i zbawczego czasu Wielkiego Postu (Святой Четыредесятницы), zwracam się do wszystkich wiernych naszej Diecezji ze słowem arcypasterskiego błogosławieństwa i pouczenia!

Dla wszystkich pokoleń wiernych Chrystusowi, Wielki Post to okres szczególnych zmagań i przygotowań do spotkania, ze zrozumieniem, najważniejszego wydarzenia dla chrześcijaństwa – Zmartwychwstania Pana naszego Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus, swoim życiem na ziemi, stał się dla nas Obrazem i przykładem, jak mamy żyć i postępować, aby zmartwychwstać dla życia wiecznego. Św. Apostoł Paweł naucza: Czyż nie wiecie, że wszyscy my ochrzczeni w Chrystusie Jezusie, w śmierć Jego ochrzciliśmy się, i tak my pogrzebaliśmy się z Nim chrztem w śmierć, aby tak jak Chrystus zmartwychwstał chwałą Ojca, tak i nam być w odnowionym życiu (Rz 6:3-4).

W dni Wielkiego Postu każdy z nas stara się, aby zwiększyć swoje duchowe zmagania poprzez ograniczenie rzeczy niepotrzebnych, grzesznych i często zbędnych w naszym codziennym życiu. Staramy się maksymalnie dążyć do ewangelicznego ideału, potrzebie swojego sumienia i prawd Bożych. Post, jak i całe chrześcijańskie życie, jest to ciągła walka przede wszystkim ze samym sobą, ze swoimi grzesznymi przyzwyczajeniami, ze starym człowiekiem, który ukorzenił się w nas. Ale razem z tym, post to zwycięstwo skruszonej, pokornej i pokutnej duszy. Dlatego, kto będzie starał się pracować nad swoją duszą, zauważy i poczuje, jak ona pragnie i czeka dni Wielkiego Postu jako czasu odnowienia i odbudowy nowego człowieka w sobie.

 W te święte i zbawienne dni Święta Cerkiew wzywa nas pościć „postem dobrym i przyjemnym Bogu” (stichira na stichownie w poniedziałek pierwszego tygodnia). Według zasad i reguł cerkiewnych wstrzymujemy się w jedzeniu mięs i nabiału, wstrzymujemy się od różnego rodzaju zabaw i wesel. Święta cerkiew, w swojej mądrości ojców i ascetów pustelników zaleca nam te wyrzeczenia, aby bardziej skutecznie walczyć z grzechami i pokusami tego świata.

Wstrzemięźliwość w jedzeniu pomaga dla naszej przyrody, która staje się bardziej wrażliwa na duchowy świat i duchowe doznania. Poprzez post ciało staje się mniej materialne, a dusza podąża do swojego Stworzyciela. Dlatego też post zawsze powinien być połączony z modlitwą. Święty Ignacy Branczaninow mówi: „Niezwykła jest więź postu z modlitwą! Modlitwa jest bezsilna, jeśli nie jest związana z postem, i post – bezowocny, jeśli na nim nie zbudowana jest modlitwa. Post odrzuca człowieka od grzechów cielesnych, a modlitwa walczy z duchowymi niedomaganiami i, zwyciężając je, przenika całe jestestwo człowieka, oczyszczając je a do oczyszczonej świątyni wprowadza Boga”.

Usilmy w te dni, moi Drodzy, swoje modlitwy domowe i pośpieszmy do cerkwi Bożej, żeby razem ze wszystkimi, soborowo, ze świętym Andrzejem z Krety, z głębi swojej duszy i serca zawołać: Zmiłuj się na de mną, Boże, zmiłuj się! (Помилуй мя, Боже, Помилуй мя!). Wielki Post daje nam poczucie odpowiedzialności za swoje życie, pozwala zobaczyć siebie przed Bogiem w światłości życia wiecznego, razem z poczuciem własnej grzeszności i w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny. Światłość Wielkiego Postu przenika najskrytsze zakamarki naszej duszy a my wezwani jesteśmy do prawdziwej pokuty (покаяния). Prawdziwa pokuta świadczy nie o słabości naszej, lecz o duchowej sile kajającego się. Pokajanie rodzi się w człowieku z prawdziwej miłości do Boga, do bliźniego, do samego siebie jako do stworzonego na Obraz i podobieństwo Boże, którego nie jest w stanie zniszczyć żaden grzech.

W pokucie my nie wyrzekamy się człowieczeństwa w jego sile i posłannictwie, tylko umacniamy się w prawdziwym człowieczeństwie. Odrzucając swoją grzeszną wolę jednoczymy się z Bogiem, nie tracąc swojego osobistego dostojeństwa. Ukryte zakamarki naszej duszy rozkwitają w Bogu jako unikalny i najpiękniejszy kwiat, jedyny w swoim rodzaju i na całym świecie. Tylko prawdziwie kajający się może poczuć słabość jestestwa ludzkiego i jest zdolny do prawdziwej miłości bliźniego, aby kochać bliźniego jak samego siebie, wybaczając jego występki i dzieląc się z nim tymi materialnymi rzeczami, które są dla nas zbędne lub mamy ich za dużo: głodnego nakarmić, biednego przyodziać, łaknącego napoić (Mt 25: 31-46).

Drodzy w Chrystusie Panu duchowni, mnisi i mniszki oraz wszyscy bracia i siostry! Wstępując w te święte i zbawienne dni świętej Czterodziesiątnicy (Четыредесятницы) postarajmy się wykorzystać ten czas postu, aby uleczyć dusze i serca z grzechu, i przynieść dostojny owoc pokajaniaja. Pamiętajmy o modlitwie w domu, ale i o modlitwie cerkiewnej nie zapominajmy. W tym świecie pełnym zła i nienawiści nieśmy światło Chrystusa wszystkim tym, którzy go potrzebują, aby i oni, chodzący w ciemnościach, mogli ujrzeć światło Chrystusa i spotkać chwalebne Chrystusowe Zmartwychwstanie.

Korzystając z okazji i spełniając kanony i tradycje naszej Świętej Cerkwi prawosławnej, w tę Niedzielę Przebaczenia Win, proszę was wszystkich w swoim imieniu i duchowieństwa naszej Diecezji o wybaczenie nam wszystkich win wolnych i niewolnych. Простите нас грешных, дорогие братья и сестры!  Bóg niech wybaczy wszystkim nam grzesznym.

 

Niech miłość i błogosławieństwo Boże będzie ze wszystkimi wami!

Благодать Господа нашего Иисуса Христа да пребудет со всеми вами!

 

 

Z Bożego miłosierdzia pokorny,

+ Atanazy

Biskup Łódzki i Poznański

Ostatnio zmieniany niedziela, 14 marzec 2021 14:53